Det tek på å ikkje heie på eit lag i Premier League. I alle fall for ein såpass fotballinteressert kar som meg. Det er ikkje ofte Watford blir nemnt i media, og forrige kamp eg såg var nok Wolverhamptonkampen i februar med Øyvind på tur til England. Dei blir ikkje vist på TV, men eg får heldigvis med meg det som skjer ved hjelp av internett og i all hovudsak BBC. Poenget med dette innlegget var eigentleg berre å få klage litt. Klage over at det ikkje finnast ein norsk supporterklubb og for at det går litt dårleg med Watford for tida. Eit heldig uavgjort mot botnlaget Ipswich på tysdager ikkje til å skryte av akkurat. Fredag kveld er det heimekamp mot Sheffield Wednesday, og alle fingrar er kryssa for siger. Vi har ikkje akkurat imponert på heimebane så langt i sesongen. Ein siger på seks forsøk er vel det næraste ein kjem veldig dårlig. Einaste lyspunkt er at Reading gjer det mykje dårlegare enn oss. Sju poeng bak for laget som stjal både trenar og ving i sommar. Det har verkeleg blitt det nye hatlaget mitt, ved sida av Luton så klart.

Det var dagens fotballsyting. Det var deilig å få det ut av systemet. Det må bli litt meir fotball her på bloggen. Kanskje eit kurs i korleis å bli Watfordsupportar hadde vore tingen? Hmm. Kan jo ende opp med oppstart av norsk supporterklubb det. Hehe! Har jo faktisk laga blogg til laget, men den er ikkje heilt oppe og går enda. Jepp. Det var alt for i dag. God natt!

No er det to månader sidan eg byrja på journalistikk ved Høgskulen i Volda, og eg innser at studentlivet ikkje er heilt det eg hadde forventa. Eg må, naivt som det er, innrømme at eg hadde forventa at det skulle vere litt meir som vidaregåande. Dette trass i at eg har lest side opp og side ned om “ansvar for eiga læring”, og fått vite at pensum ikkje lenger er éi bok i kvart fag, men 10. Det tok nemleg tre veker før eg forstod at det kanskje var ein idé å byrje å lese pensum. På grunn av dette heng eg fortsatt godt etter, men eg har byrja å forstå at det er mogleg å “henge med” også utan å henge med i pensm. Eg er nøgd.

For tida er det innleveringar som står i sentrum. Vi har hatt førelesingar om innsynsretten vi har og har i oppgåve å gå på journaljakt i offentlege departement etter dokument som kan ha nyhendeinteresse. Dette var vanskelegare enn forventa, men det er kjekt å finne ut av alt ein faktisk har rett til når det gjeld innsyn. Det skal og må nok utnyttast om eg får arbeid ein gong.

Elles er det radio det går i. Eg har hatt mi første radiosending, og det gjekk greit. Fekk kjeft for å profilere namnet på programmet alt for mange gongar. Eller som læraren sa: “Eg blei nærast kvalm av å høyre Radiogeir om og om igjen”. Men eg seier som bror Øyvind sa det. Det heiter merkevarebygging, eller branding som britane ville ha sagt det. Og det var jo berre første gong. Eg gler meg veldig til neste, for radio var kjekt! Veldig kjekt.

No får eg avslutte. Kan jo ikkje ta heilt av i comebacket heller. Og ingen lovnader om kva som kan kome. Det ender jo ALLTID med at eg ikkje held ord. Vi skrivast folkens. Og unnskyld for alt! Hehe..

Etter to månader ute på marknaden, ingen kritikkar og labert sal, ser eg meg nøydd til å gjere noko for å få opp interessa rundt CD-lanseringa mi. Eg har difor kome til at ei namnekonkurranse er på sin plass. Rett og slett la det enorme publikumet mitt få bestemme kva dei ulike songane på CD-en min skal heite.

Denne storsatsinga har fått namnet Stem 09! og eg vil ha DEG med på å namnsetje songane på plata. Hittil har songane hatt namn som Den nye songen, Den første songen og Gnerfergosrev (vers og refreng baklengs). No skal alle få nye namn og DU kan altså få vere med på å bestemme kva dei nye namna skal vere. Eg har kome til at Dam dada dam dam… og Songen til Tonje kanskje er litt freda, men om gode forslag kjem, skal det vurderast eit skifte også der.

Eg håper responsen vil bli enorm og at du vel å nytte deg av røysteretten din, no i desse valtider! Stem 09! ventar på deg. Hehe. Songane er å finne her, på MySpace-sida mi, men for å gjere røystinga enklare, legg eg opp til at namneforslaga kan kome som kommentarar her på sida, ved at kvar song får sitt eige tal.

Her kjem tallista

1. Dam dada dam dam…

2. Den nyaste songen

3. Gnerfergosrev

4. Den glade songen

5. Songen til Tonje

6. Den nye songen

7. Den første songen

I tillegg finnast det eit potpurri, med ei samansetting av ulike songar. Veldig simpelt og veldig gamalt. Om du har tips til eit godt namn på eit potpurri, er det berre å kome med det óg!

8. Potpurri

No er det berre å stemme i veg! Alle tips vil bli samla, for så å bli organisert i ulike avstemningar ein gong i framtida. Demokrati er tingen! Hehe. Stem 09! På førehand takk.

Etter tre dagar som student, kjenner eg at dette livet fort kan bli bra. Dette føler eg at eg er nødd til å lage eit dikt om. Og diktet skal heite Student i solnedgong.

Det sit ein student i ein sofa.

Ein ung, urøynd og småredd student, med pute bak ryggen og datamaskin på fanget.

Ein student med planar om eit liv innanfor radioen sine fire veggar,

men er den vegen lett å finne?

Kjem den unge studenten til å nå målet?

Vegen dit, kjem nok til å vere full av hinder.

Det er mykje som skal lærast og mykje som skal bevisast.

Det blir ein lang veg.

Ein kronglete veg.

Ein veg der mange val må takast.

Ein veg der målet ligg langt inne i skuggeheimen.

Det blir spanande, men den unge studenten gler seg.

Gler seg til å lære.

Til å forstå.

Til å vere einig.

Til å vere ueinig.

Det blir lange kveldar.

Kjekke kveldar.

Keisame kveldar og sosiale kveldar.

Det blir lesedagar på plenen.

I sofaen, ved skrivebordet og i senga.

Mykje lesing står framføre han, men studenten trur det blir bra.

Studenten trur han blir lukkeleg.

Han set frå seg datamaskina på bordet.

Lener seg attende.

Let radioen sine milde tonar fylle rommet.

Han nyt dette tilværet.

Og bak han går Sola ned mellom fjelltoppar.

No har eg flytta heimanfrå. Ja, sånn på skikkeleg. Det er rart. Folkehøgskule kan på ein måte samanliknast med ein lang ferie. Å bu på hybel/i leiligheit er noko anna, sjølv om vegen heim kan vere mykje kortare enn om ein bur på fhs. I mitt tilfelle er det nettopp slik, men eg føler likevel at eg denne gongen verkeleg har flytta. Det er liksom mykje større på eit vis. Eg har ansvar for alle ting sjølv. Må ta buss, lage mat og vaske kle. Vaske opp, vaske golv og kjøpe puter. Det er stort dette her. Det er det verkeleg. I alle fall for meg.

Likevel er det mykje som eg kjem til å sakne frå livet på Fredtun. Spesielt det å bu saman med 100 andre ungdomar. No blir det berre meg. Eg må ta initiativ til ting sjølv. Ringe, avtale og inngå kompromiss for å få til å møtast. På Fredtun var det berre å gå ut i gangen. Livet som einsleg kjem til å bli ein overgong, men eg håper og trur at det ender godt!

Kom på vitjing! Det vil varme eit einsleg hjarte!

OBS! 3 av 10 på interessant-skalaen…

Det nærmar seg skulestart (og ja, det blir journalistikk!! Jeh!) og eg merker at sommarfuglane har byrja å røre på seg. Det kjennest litt ut som før første året på fhs, eller før første året på vgs. Det er spanande, det er nytt og det er veldig på tide! Det er likevel ikkje det einaste som står på programmet for tida.

I helga var det nemleg 140-årslag på Rjåneset. Mamma og pappa feira begge 70-årsdag, og med heile familien til stades blei det ei stor og kjekk markering. Pappa fekk overrekt Eiksundferge-skiltet sitt og det var livedebut frå The BoyBrothers. Babyborna song for besteforeldra sine og utvalgte born heldt tale for foreldra sine. Legg ein til koldtbord, ein massiv haug med kaker og ei lang rekkje meir program, så er vel kvelden godt dokumentert. Det heile blei til og med framsidestoff i Møre-Nytt! Seier kanskje litt om kva modus avisa er i no om sommaren? Hehe!

Elles har eg flytta fleire ting inn i leiligheita mi, som forøvrig ikkje er prøveovernatta i enda. Senga er i alle fall på plass og forrige innkjøp var Zalo og oppvaskkost. Det byrjar å sjå betre ut, trass i den grårosa sofaen…

Til helga, dvs. i morgon torsdag, reiser Oddmar, Maren og eg til Gjerstad for å vere med i bryllaupet til Rune søskenbarn. Det gler eg meg til. Roadtrip ned og nattbuss heimatt. Fint det!

Jepp. Det var siste nytt. Nok ein gong berre ein informasjonsprega uinteressant post, men berre vent!

ADVARSEL – 3 av 10 på interessant-skalaen……

I dag fekk eg gjort alle tinga som eg har følt at eg snart burde fått gjort. Eg fekk bestilt frikort, fekk ordna meg Bank-ID, bestilt legetime (for å få legeerklæring på beinhinnebetendelsen og kanskje sleppe militæret) og skrive under på kontrakt for leiligheita eg skal ha til hausten. Slike dagar er deilige. Kanskje dei beste som finst. Og som om ikkje det var nok, fekk eg sykla meg ein tur også. Kjekt det der med sykling. Ein kjem seg raskt fram og får sveitta litt samtidig. Fabelaktig! På fredag, klokka kvart på sju, startar eg i Posten, og klokka atten er det HP. Mykje å sjå fram til, men høgdepunktet er nok D-dagen på måndag. Framtida skal avgjerast då og det blir fint. Fint å endeleg få avgjort kvar vegen går vidare. Jepp. Kjapp oppdatering og no er det natt. God natt!

ADVARSEL!!! IKKJE LES DETTE OM DU IKKJE HAR VELDIG GOD TID OG ER KLAR FOR Å LESE EIN LANG OG UINTERESSANT POST OM INGENTING!!

2 av 10 poeng på interessant-skalaen

Det skjer mykje for tida, sjølv for ein som ikkje har særleg mykje arbeid denne sommaren. Skjærgårds er eit avslutta kapittel. Eit kapittel som forøvrig var særs kjekt! Etter ei veke på Risøya (skal visst uttalast Rissøya) budde eg eit par dagar hjå Leif på Gjeving. Kjekke dagar og med ein bytur til Tvedestrand fekk eg jammen med meg ein smule kultur óg. Tvedestrand kallar seg bokby og bøker var det mange av der. Moro, sjølv om eg nok ikkje kjem til å lese dei fire bøkene eg kjøpte der, med det første. Visste du forresten at Knud Knudsen har ei byste i Tvedestrand? Nei, det har han, men ikkje ver redd. Eg fekk både spytta og slått han der han stod. Ivar Aasen for alltid!!!

Etter fem dagar med utnytting av familien Ekedal var det på tide å reise heim att og kunne eg fått ein betre velkomst? Natt til søndag kom Ruth Maria til verda i Volda. Onkelunge nummer 21 er i boks og er eg glad til tusen! Trass i lite arbeid er ikkje sommaren utan opplevingar. Heldigvis. Om ei veke blir eg Postmann Pat igjen, men før den tid er det Harry Potter på Ørsta kino! For ein sommar dette er altså! Hehe! Jadda. Og på mandag får eg vite kvar eg kjem til å opphalde meg frå hausten av. Trur oddsa er omlag 1,10 på at det blir Volda og kanskje 7,80 på Kristiansand. 10,20 på Bergen og Oslo og rundt 15,50 på at det blir Trondheim. Det er berre å vedde folkens. Ei veke att og eg er spent.

No merker eg at eg eigentleg berre skriv for min eigen del, og det er eigentleg litt deilig. Få orden på tankane på eit vis. Har forøvrig endeleg fått meg Spotify og det er ein kjekk ting. Musikk er kjekt, sjølv for ein som ikkje interesserer seg nemneverdig. Jadda. Deilig å få skrive litt igjen. Sjølv om dette ikkje var meir ein 2 av 10 på interessant-skalaen. Det skal ordnast til neste gong og då skal eg jammen meg leggje ut bilete av den teite Knud Knudsen óg! God natt!